Zwembad ??

Bij mij in de buurt is het Shanghai-stadium. Daar is ook een zwemstadion bij. Aangezien ik de laatste weken toch wat minder aan het skaten ben en toch lekker m'n beweging op peil wil houden, besloot ik om maar weer eens te gaan zwemmen. Een kaartje kopen bleek echter niet voldoende. Om dat ik de eerste keer daar was, moest ik eerst gekeurd worden door de 'dokter'.

De dokter bleek een oud vrouwtje met een tafeltje in de hal van het zwembad en een bloeddrukmeter te zijn. Mijn bloeddruk werd gemeten en ik werd goedgekeurd om te zwemmen. Achteraf weet ik niet zeker of het een medische test of een vleeskeuring was. Het zwembad leek namelijk meer op een slachthuis. Overal smerige grijs-grauwe tegeltjes, geen enkel raam en dus overal TL-licht. Alles was betegeld of van staal. Het was wel een lekker grote 50m bak waar het echt rustig genoeg was om baantjes te trekken. Ik heb er met moeite 1000 meter uit gekregen. Vroeger hete dat warming-up. Nu waren m'n armen waren helemaal verrot na afloop. Het is wel te merken dat ik m'n bovenlijf nooit meer train. Donderdag weer zwemmen!!

Kerstborrel

Kerstmis doen Cinezen niet aan lijkt het, maar aangezien ik nog altijd bij een westers bedrijf werk hadden we toch een soort van kerstborrel. Oorspronkelijk was het kerstdiner. Ik geloof dat het belangrijkste deel de haaievinnensoep was. Gezien de extreem dieronvriendelijke manier waarop ze aan haaievinnen komen had ik die nog nooit gehad. Gelukkig vond ik het niet lekker, dus volgende keer kan ik hem weer gewoon overslaan. Naast een rood envelopje met inhoud kregen we ook een productie sample van een product waar de laatste maanden keihard aan gewerkt is. Als je het mij vraagt, het mooiste kerstpakket ooit. Officieel is het een soort van gebruikerstest, dus we moeten er nog wel een vragenlijst over invullen. Het is wel gaaf om zo'n mooi product al te hebben voordat het echt te koop is.

Na het lekkere eten gingen we met een select gezelschapje nog borrelen. Wel op z'n Chinees natuurlijk, karaoke dus. Ik ben blij dat Marcel de videos niet wil vrijgeven. ;-)

Nog een bezoeker

Na Whipa, Ludo, 'n slang zonder naam, de hele familie Janssen en Sinterklaas kwam Gwladys op bezoek. Na een hele lange reis (via Hong-Kong) kwam ze op woensdagmiddag 5 december aan. Sinterklaas had haar een hele berg cadeautjes voor me meegegeven. Gelukkig had de Sint ook voor haar een paar cadautjes achter gelaten. Het was dus wel een bijzondere Sinterklaasavond zo in Shanghai.

We waren allebei nogal moe. Zij van de lange reis en ik had een aantal pittige weken achter de rug. De eerste dag hebben we het dus lekker rustig aan gedaan en goed uitgerust. De dagen daarna zijn we lekker de toerist gaan uithangen in Shanghai. Zondags hebben we ook nog heerlijk geskate in Century Park.

Dinsdags moest/wilde ik 's ochtends helaas nog werken. Gwladys is maar gaan shoppen. 's Middags kwam Anne aan in Shanghai. Nadat we koffie gedronken hadden met z'n drieen en een beetje bijgekletst waren zijn we lekker gaan eten met z'n drieen.

Woensdagochtend heb ik de sleutel aan Anne overhandigd en vertrokken Gwladys en ik richting Beijing. We waren wat aan de late kant en het verkeer zat behoorlijk vast. Uiteindelijk waren we maar net op tijd voor onze vlucht. We hadden een prachtig hotel, maar jammer genoeg heeft Gwladys die woensdag iets te veel van de binnenkant gezien. Het eten van de vorige avond viel toch niet zo goed. De andere dagen hebben we ook in Beijing lekker toeristje gespeeld en hebben we de Chinese muur bezocht. Ik had een gids gevonden die ons naar een afgelegen plekje zou brengen. We hebben buiten elkaar en de gids dan ook niemand anders gezien. Het was heel bijzonder in de sneew!

Zondags was het helaas over met de pret. Gwladys vloog terug naar Nederland en ik naar Shanghai. Daar zaten gelukkig wel nog Winnie en Anne in mijn appartement te wachten. 's avonds zijn we nog naar de gezellige hutongs van Baikang-road en de Cotton Club geweest. Maandagochtend vertrokken Winnie en Anne richting Hong-kong en moest ik weer aan het werk. Jammer, maar het was een heerlijke (welverdiende) vakantie. Meer foto's hier.

Intocht Sinterklaas

Niet alleen in Nederland wonen lieve Nederlandse kindertjes. Daarom had de Nederlandse Vereniging Shanghai geregeld dat Sinterklaas ook naar Shanghai kwam. En hij kwam met maar liefst 13 pieten. Nou ken ik Sinterklaas toevallig goed en daarom mocht ik er bij zijn! Één van de pieten herkennen jullie waarschijnlijk ook wel.

Na de nodige voorbereidingen waarbij de Chinezen hun onbegrijpende ogen uit keken kwam Sinterklaas en zijn gevolg met de boot aan bij het 'Floating Sea Pallace'. Daar zaten zo'n tweehonderd Nederlandse kinderen te wachten, te zingen, te springen en te janken. Nadat de Sint de kinderen een hele poos vermaakt had en de pieten cadeautjes hadden uitgedeeld aan alle kinderen vertrokken de Sint en zijn pieten weer. Ze gingen lekker spaans eten (wat anders??)en nagenieten van de mooie dag.

Een journalist van vrij-nederland heeft trouwens nog een verslagje van de voorbereidingen van de Sint gemaakt. Hier te lezen.

Foto's van Miling

Water

Vanmorgen stond er ineens een strenge dame aan de deur met een totaal onduidelijk papiertje met alleen maar chinese tekentjes. Het was duidelijk dat ze geld wilde hebben, maar het was totaal onduidelijk waarvoor. Het ging niet om veel geld, zo'n 5 euro, maar ik ga toch niet zomaar geld geven zonder duidelijke reden. Ik zag wel een datum staan, 7 december, dus het leek me niet zo'n haast hebben. Nadat ik het papiertje in ontvangst had genomen heb ik haar vriendelijk gedag gezegd en de deur dicht gemaakt. Ik was van plan later bij het service bureau van de compound wel uit gaan zoeken waar het over ging. Toen ik een kwartiertje later wilde gaan douchen was er geen water. Tjsa... daar ging het dus over!

Op het servicebureau vertelde ze me doodleuk dat ik maar naar de waterleidingmaatschapij moest gaan. Dus hup, op de fiets naar de waterleidingmaatschapij. Daar werd de onduidelijkheid alleen maar groter. Het klopte dat ik nog moest betalen, maar niet het bedrag wat op het papiertje stond. Nadat ongeveer 5 mensen (personeel én andere klanten) zich ermee bemoeid hadden heb ik toch maar betaald en werd mij verzekerd dat het water weer aangesloten zou worden. Tenminste, dat begreep ik er uit.

Na nog een uur thuis gezeten te hebben zonder water ging ik toch nog maar eens navragen bij het service bureau. Gelukkig liep ik op de gang de strenge dame weer tegen het lijf. Zwaaiend met de kwitantie maakte ik haar duidelijk dat ik betaald had en dat ik weer water wilde. Volgens haar moest ik echter nog meer betalen. Aangezien ik nu zonder water zat, was dat geen probleem natuurlijk. In de lift onderweg naar 'mijn' kraan kwam ze met nog een papiertje op de proppen en vroeg nóg meer geld. Ze had blijkbaar door dat ze me nu bij m'n b*llen had. Betalen dus! Ze ging een hok binnen en ik had weer water!

Ik was een halve dag verder, maar ik geloof dat ik nog nooit zo blij ben geweest met zoiets basics als water.



Zondagavond hing er een briefje op de deur van de waterleidingmaatschappij. Ik kon er weer niks van maken, maar een Chinese collega heeft de volgende dag maar even met ze gebeld. Wat bleek, ze had een fout gemaakt. Ze kwam vanavond terug om me drie euro terug te betalen! De strenge dame die me leek op te lichten, was dus toch zo slecht nog niet.

De hele familie kwam ‘effe’ langs......

Na een lange reis van bijna twee weken kwamen kwamen Pa, Ma en Bart op bezoek. Ze waren eerst in Beijing, Xian, Dali en Lijang geweest en hadden er dus al een hele trip opzitten! Vrijdagavond heb ik ze opgehaald van Hongqiao airport. Zoals altijd in Hongqiao moesten we ruim een half uur in de taxi rij wachten. Dat gaf ons mooi de gelegenheid om bij te kletsen en te discussieren of we wel in één taxi zouden passen. Ik dacht dat het wel zou lukken, zelfs met het absurde koffer van Bart. Dat leek meer op een kleerkast met wieltjes dan op een koffer. Maar omdat zij natuurlijk niet wisten waar ik precies woon, was het wel handig als we één taxi zouden nemen. Uiteindelijk kwam het erop neer dat ik ruim 20 minuten klem heb gezeten in een door ons half gesloopte taxi met een naar rotte vis stinkend koffer op mijn schoot. Maar ik had gelijk, het paste wel!
s’ Avonds zijn we lekker bij South Beauty gaan eten en daarna hebben we nog lang zitten ouwehoeren bij mij thuis.

Zaterdagochtend hebben we uitgeslapen en rustig ontbeten. Daarna zijn we de LianHua tempel gaan bezoeken. De grootste tempel van Shanghai en zeker de moeite waard. Voor mij in ieder geval. Wellicht dat de rest van de familie een beetje tempel-moe was na de hele reis. De lunch was een Koreaanse BBQ. Het Chineese personeel meende echter dat wij niet zo goed Koreaans konden barbecuen en er heeft dus de hele tijd een Chinees bij ons aan tafel gestaan om het eten op de gril te leggen, het eten om te keren, héél vaak het rooster te vervangen en om het eten van de rooster af te halen. Lekker was het wel. ’s Middags hebben we nog de Bund bekeken, maar het was zo mistig dat we de top van de Pearl-tower niet eens konden zien. Via Nanjing road zijn we naar het Urban Planning Museum gegaan om een beeld te krijgen van de omvang van Shanghai en snelheid van haar groei. Het blijft onvoorstelbaar.

Zondagochtend (meer nacht dan ochtend als je het mij vraagt) gaan we met de trein naar Suzhou. Lekker vlot treintje. Niet zo snel als de maglev, maar nog altijd zo’n 250Km/uur. In Suzhou slaat echter de verwarring toe. We worden naar een heel gaaf 400 jaar oud courtyard hotel gebracht in een smal opengebroken achterafstraatje. Terwijl we toch echt dachten naar Tongli te gaan. Het hotel is zeker de moeite waard en we besluiten maar gewoon Suzhou te gaan verkennen. De tuinen zijn inderdaad de moeite waard! Ook de pagode was leuk. ’s Avonds drinken we nog lekkere Belgische biertjes in een toch wel erg westers kroegje.

Maandag gaan we op eigen houtje dan toch naar Tongli. Het Venetië van het oosten. Ik ben nooit in Venetië geweest, maar geloof dat Venetië wel wat groter is. Toch is Tongli zeker wel leuk. Ook het boottochtje is leuk. Als ik zelf even mag wrikken gaat het al gelijk bijna fout. Ik laat het dus maar weer aan de vakvrouw over. Na ruim een halve dag hebben we het wel gezien. Na aankomst in het hotel knap ik een uiltje en ’s avonds eten we weer gewoon Chinees. Lekker! Echt waar, ik vind het nog steeds lekker alleen niet iedere dag. We eindigen de dag met lekker Duits bier in een gezellige kroeg met prima filipino bandje.

Dinsdagochtend gaan we eerst naar het station waar we proberen de treinkeertje om te boeken naar een eerder tijdstip op de dag. Dat lukt eigenlijk prima. Ik moet wel weer al mijn aangeleerde arrogantie, botheid en doortastendheid gebruiken om opdringerige verkopers af te schudden en te voorkomen dat we worden opgelicht door een tuktuk bestuurder. Het komt me op de opmerking te staan dat ik cynisch zou zijn geworden. Misschien wel een beetje waar. Ik weet vrij zeker dat de overgrote meerderheid van de Chinezen goudeerlijk is, maar als westerling trek je nou eenmaal die andere minderheid aan. Waar je in het westen vaak op je gevoel wel in kan schatten of iemand te vertrouwen is, kan je dat bij de Chinezen eigenlijk ook niet. Ik (nog) niet in ieder geval. Als je dus niet opgelicht wil worden moet je eigenlijk wel iedereen wantrouwen. Zeker vreemden die op straat naar je toe komen. Da’s niet altijd leuk inderdaad.
Daarna bezoeken we de Tiger Hill een mooi park met een aardig scheef staande pagode. Later halen we bij het hotel de koffers op en gaan we met de gewone trein terug naar Shanghai. Daar zijn we vroeg in de avond weer thuis. Moeder heeft geen zin meer om naar buiten te gaan. We bestellen dus pizza en als we die opgepeuzeld hebben gaan we met z’n drieën op stap om een Chinese versie van Asterix te kopen voor Bart’s collectie. Helaas lukt dat niet. Om de dag toch nog goed af te sluiten drinken we nog een paar biertjes in de Cotton Club.

Woensdagochtend bezoeken we YuYan Garden. Een van de weinige ‘oude stukjes’ Shanghai die er nog zijn, hoewel ik me af vraag welke delen authentiek zijn en welke nieuw zijn. In de tuin zelf was ik ook nog niet geweest en ik moet zeggen dat de erg mooi is. Hij doet zeker niet onder voor de beroemde tuinen van Suzhou.
In de middag lopen we nog door een stukje Nanshi. Da’s de oude wijk van Shanghai met z’n piepkleine huisjes en smalle straatjes. Daar is duidelijk te zien dat nog lang niet iedereen mee profiteert van de enorm toegenomen welvaart in China. Ik vind dat ik mijn bezoekers ook dit soort minder florissante kanten van Shanghai moet laten zien, maar Pa heeft er toch vrij snel genoeg van. We besluiten dus om via een enorme boekwinkel naar de Pearl Tower te gaan. We zijn er precies op tijd! Het is nog net licht als we boven komen. Eenmaal boven blijkt dat het toch niet zo helder was als we beneden dachten. Er hangt een vieze bruin-gele band in de lucht. Later als het donker wordt kunnen we een heel eind verder kijken. Ik kan zelf de twee verlichte torens van XuJiaHui vlak bij mijn appartement herkennen. Het is gaaf om vanaf hier over de stad uit te kijken. Na een uitgebreid feestmaal bij 1221 keren we weer terug in mijn appartement.

Donderdagochtend zit de vakantie er alweer op. Na het ontbijt maak ik me klaar om naar het werk te gaan en pakt de rest van de familie de laatste spullen in. We gaan gezamenlijk naar beneden. Zij stappen in de taxi en ik spring op de fiets. We rijden een stukje gelijk op en zwaaien.
Het was goed, leuk en gezellig dat ze hier waren. Over een paar maanden zien we mekaar weer!

Hier staan meer foto’s en dit is het reisverslag (met mooie foto’s) van de familie Janssen.

Nog een tempeltje

Vanmiddag kwam ik min of meer toevallig langs de LongHua Tempel. Die zag er wel heel mooi uit:

Ik denk dat ik daar de komende periode maar eens met m'n bezoekers heen ga om er wat langer rond te kijken. Dan weten jullie alvast wat jullie te wachten staat ;-)

Shanghai SkateNights #4

Oke, oke.... voor de lezer wordt het misschien saai.... maar ze blijven leuk, de Shanghai SkateNights! Deze keer zijn we met het pontje naar Pudong gegaan. Leuk was vooral de piroutte show tijdens de overtocht ;-)
Foto's staan hier en meer informatie (inclusief de route) kan je hier vinden.

Auto, vleegtuug, d'n trein, d'n boët

Ik heb ze allemaal gehad op mijn tripje naar Hong-Kong. Op donderdag met het vliegtuig naar Shenzhen waar ik vrijdag de hele dag moest zijn. Zaterdagochtend met de auto van Shenzhen naar de grens met Hong-Kong gegaan. Bij de grenscontrole merk je er eigenlijk weinig van dat Hong-Kong alweer 10 jaar bij China hoort. Vanaf de grens verder met de trein naar het centrum en vanaf daar met de metro naar Winnie. Heel gaaf om Winnie weer eens te zien. Zaterdagmiddag hebben we een beetje de stad bekeken en zijn we met de bus de berg op gegaan. Heel gaaf uitzicht over de stad! Hong-Kong is veel minder 'Chinees' dan Shanghai, maar wel ook heel gaaf. Het voordeel van Hong-Kong is dat je heel gemakkelijk de stad uit kan. De natuur in. Het strand of de bergen! 's Avonds zijn we tot laat gaan stappen. Het was heel gezellig, goede muziek en een goede kroeg!

Zondag hebben we nog even de buurt bekeken waarna ik met de metro, de boot, de bus, het vliegtuig en uiteindelijk de taxi weer naar huis ben gegaan. Het was een erg leuk weekeinde en zeker niet de laatste keer dat ik in Hong-Kong was. Foto's staan hier.

Everybody Happy!!!

Ja, als je een beetje hip brood wil verkopen moet je toch iets in het engels op je broodzak zetten:

Everybody happy??
Verder heb ik deze week geleerd dat de letters 'ROS'in de uitdrukking 'stalen ROS' staan voor 'Ride Object Satisfactorily'.
Op een laser scanner stond nog een erg diepzinnige boodschap van algemeen nut: 'Do not look directly into your eyes'.
Ach ja...... het is nog altijd beter dan mijn Chinees

Shanghai SkateNights 3

Hij was er weer, de Nighskate..... foto's

Asfalt!!

Hersteld van mijn enkelblessure, hesteld van mijn heroische uitwijkactie voor een overstekende koter, werd het toch tijd om mijn nieuwe snelheidsduiveltjes eens goed uit te proberen.

Helaas had ik al gemerkt dat downtown Shanghai niet echt the place to be is voor dit soort compromisloze kei-hard-rechtdoor schoentjes. Op hoop van zegen ben ik op zondag vroeg opgestaan en ben met de metro helemaal naar de rand van Pudong getrokken. Ik had geluk want ik kwam dit soort wegen tegen:

En dan kilometers lang. Knallen dus!! Aan de rand van de stad kom je zelfs ook nog mooie stukjes groen tegen.

Na anderhalf uur was ik een blaar rijker en was het toch wel lekker om ze weer uit te trekken. Het zullen wel nooit héél comfortabele schoenen worden, maar hard gaan ze wel ;-)

's Middags ben ik nog met de oude vertrouwde 'pantoffels' gaan spelen op het plein. En ik was niet de enige:

Al met al een lekker skate-zondagje!

Niet kotsen svp

Tsja, je komt hier soms leuke borden tegen. Zoals deze in de metro:

Maar hoeveel chinezen zich van borden aantrekken zie je hier, 50 meter verderop in hetzelfde metrostation:

Jaja, Chinezen en regels.......

Jing An tempel

Vandaag heb ik de Jing An tempel bezocht. Het is een erg fraai contrast om zo'n 800 jaar oude tempel tussen alle nieuwe spuuglelijke hypermoderne gebouwen te zien. Niet dat alle moderne gebouwen spuuglelijk zijn, maar deze toevallig wel allemaal.

Eenmaal binnen blijkt dat ze nog volop aan het renoveren zijn. Ook daar is er een flink contrast tussen de serene monniken en de rochelende van top tot teen onder een dikke laag stof zittende chinezen die met slijptollen iedere steen stuk voor stuk bij lijken te slijpen. Meer foto staan hier.

Shanghai SkateNights

Het was een vrij rustige periode waarin niet zoveel gebeurde. Gelukkig was er weer een Shanghai SkateNight! Het was weer gezellig, ik heb lekker geskate en ik heb weer plekjes van Shanghai gezien waar ik waarschijnlijk anders nooit zou komen! De foto's van de vorige keer staan inmiddels hier online. De meeste daarvan zijn niet door mij gemaakt. Van deze week heb ik wel weer een kort filmpje:

Yuuueehhh!! Festival!

,

Yue Festival heet het eigenlijk! Een festival in Zhongshan park van vrijdagmiddag tot vrijdagavond. 's Middags moest ik natuurlijk werken, maar de twee optredens die ik wilde zien waren toch s'avonds. Om zes uur was er Ozomatli (hier kan je 4 nummers beluisteren) die met hun Engels- en Spaanstalige mix van Latin Jazz, Funk, Rock en HipHop een goed feestje kunnen bouwen:

Wat heel gaaf was is dat ze aan het einde van hun optreden met slechts één (of twee?) toeters en wat trommels tussen het publiek nog een klein extra feestje vierde:

Daarna was het de beurt aan Faithless. Geen introductie nodig lijkt mij! Ze gaven een erg strakke show en de sfeer was ook super. Al met al een leuke manier om je vrijdagavond te besteden!

National Day

1 Oktober is National Day en die duurt 3 dagen! Omdat het op een maandag viel had ik dus 5 dagen vrij. En daar was ik al best aan toe. In alle drukte van de laatste 2 weken was het niet meer gelukt om een uitstapje te regelen, maar dat was eigenlijk helemaal niet erg. Ik heb lekker thuis uitgerust en op m'n gemakje op de fiets en op skates Shanghai een beetje ontdekt.
Zaterdag heb ik onder andere het Nederlandse winkeltje waar ik al eerder over schreef gevonden. Daar heb ik lekker Duits(!!) brood en in China gemaakte Nederlandse kaas gekocht.

Zondag ben ik naar het Science and technology museum getogen. Niet om naar het museum te gaan, maar omdat het daar een skaters-hotspot zou zijn. In het begin was er niet veel te doen, maar later in de middag kwamen er toch wat skaters tevoorschijn. Waaronder een meid met een indrukwekkende slalomtechniek. Leuk om naar te kijken en om proberen na te doen. Later in de middag ben ik in een race-je met een lokale speedskater nog lelijk onderuitgegaan toen er plots een kind overstak. Het kind kon ik gelukkig nog ontwijken, maar ik heb er nog paar dagen plezier van gehad. Ik moet toch ietsje voorzichter worden geloof ik.
Maandag heb ik dus ook niet zoveel gedaan. Laat in de middag nog even in Xujiahui park zitten lezen en daar deze skatertjes gefotografeerd:

Dinsdag ben ik weer door de stad aan het fietsen geweest. Redelijk veel gezien en 's avonds heb ik nog een boottochtje over de Huangpu gemaakt. Het blijft een indrukwekkend stukje Shanghai:

Daarna heb ik de Cotton Club ondekt. Een erg leuke Jazz/Blues kroeg waar op dat moment een jamsessie/open-mic avond was. Er werd erg leuke muziek gemaakt en de sfeer was super.
Woensdag was een erg luie dag, maar 's avonds ben ik samen met Denis en Christian door Xujiahui gaan rollen. Erg leuk en prachig asfalt. De korte vakantie afgesloten met een lekker biertje.

Meer foto's van dit lange weekeinde staan hier.

Werkvergunning

Zo vlak voor 'de vakantie' heb ik nog mijn werkvergunning ontvangen:

Alien??? Ja, lieve Chinezen..... ik vind jullie soms ook héél raar.

Shanghai SkateNights

Vandaag heb ik voor het eerst mee gedaan met de Shanghai Nightskate. Wat een fantastisch anarchistisch zooitje ongeregeld is dat! Van alles door mekaar, veel agressive skaters, wat free-stylers en een paar speed skaters. 'gewone' fitness skaters zitten er eigenlijk nauwelijks bij. Er zijn zo'n 50 deelnemers en één blokker, maar veel meer dan de weg wijzen doet die niet. Bij ieder stoplicht wordt er keihard weggesprint om vervolgens een paar honderd meter verder bij het volgende stoplichtmet een strakke powerslide, hockeystop, spinstop of een of andere vreemde combinatie tot stilstand te komen. Intussen wordt je links en rechts voorbij gesprongen(!) over putten, drempels of hekken. Over twee weken ben ik er in ieder geval weer bij. Filmpje:

Eindelijk....

Eindelijk..... ik heb voor het eerst sinds mijn val met de fiets (een maand geleden) weer geskate! Oké, ik had eerder stiekem al een heel klein stukje geprobeerd op de compound, maar vandaag was het écht skaten. Het ging lekker en ik had ook niet al te veel last van mijn enkel. Heerlijk!

Moon Festival

Vandaag was het Moon Festival. Het is de bedoeling om dan makaar moon-cakejs te sturen. Dus voor iedereen die ik er geen heb gestuurd (iedereen dus), bij deze:

Huangshan Mountains Groepsuitje

Zaterdagmorgen 7:05 uur: melden! We hadden een groepsuitje naar de Yuangshan Mountains. 30 Chinezen, 5 Nederlanders en één bus. En dat 6 uur lang.
Ons hotel was in Tuinxi, een suf provinciestadje waar je als buitenlander nog wel redelijk een bezienswaardigheid bent. Daar werden we door onze reisleider in een mooi oud, maar rete-toeristisch straatje gedropt. Ik heb er even rondgekeken, maar heb toch het grootste gedeelte van de tijd met ‘de Nederlanders’ op het terras gezeten. Na het eten kwamen we op een pleintje waar heel veel kinderen aan het skaten waren. We werden enthousiast ontvangen. Leuk!

Zondagmorgen 7:00 uur ontbijt. Een smerig Chinees ontbijt welteverstaan. Daarna nog een uurtje met z’n allen in de bus. De uitlopers van Typhoon Wipha waren echter nog niet helemaal weggetrokken. Het was er waarschijnlijk erg mooi, maar we hebben er door de regen en de mist weinig van gezien. Ook de organisatie was nogal mistig. ’s Middags om drie uur en na zo’n 900 meter klimmen leek nog steeds niemand te weten hoe ver het nog was. De schattingen liepen uiteen van nog 2 uur tot 6 uur lopen. Uiteindelijk waren we rond een uur of 6 in het hotel. Het eten was er smerig, de voetmassage redelijk en de bar gesloten. Gelukkig was ik moe genoeg om vroeg te gaan slapen, maar ik had graag met m’n collegae een biertje gedronken.

Maandagmorgen weer zo belachelijk vroeg ontbijt. Na het ontbijt zijn we met een kleiner groepje nog een top gaan beklimmen. Eenmaal boven brak de zon door! Bij vlagen fantastisch uitzicht! Na een mislukte theeproeverij, een overgeslagen lunch (het restaurant was echt te smerig) hebben we nog heerlijk 6 uur zitten bussen.

Ondanks het slechte weer, de lange busreizen en het beroerde eten was het toch wel weer erg lekker om even 2 dagen in de bergen te zijn. Ik heb daar in ieder geval van genoten.

De foto’s staan hier.