Dick in Shanghai

Welkom op mijn Weblog. Na lange tijd eindelijk weer eens paar nieuwe berichten! Het is erg druk geweest en het bijhouden van m'n weblog is er een beetje bij ingeschoten. Ik hoop nu weer regelmatig nieuwe berichten te plaatsen. Veel lees- en kijkplezier,
Dick

zondag 25 november 2007

Intocht Sinterklaas

Niet alleen in Nederland wonen lieve Nederlandse kindertjes. Daarom had de Nederlandse Vereniging Shanghai geregeld dat Sinterklaas ook naar Shanghai kwam. En hij kwam met maar liefst 13 pieten. Nou ken ik Sinterklaas toevallig goed en daarom mocht ik er bij zijn! Één van de pieten herkennen jullie waarschijnlijk ook wel.

Na de nodige voorbereidingen waarbij de Chinezen hun onbegrijpende ogen uit keken kwam Sinterklaas en zijn gevolg met de boot aan bij het 'Floating Sea Pallace'. Daar zaten zo'n tweehonderd Nederlandse kinderen te wachten, te zingen, te springen en te janken. Nadat de Sint de kinderen een hele poos vermaakt had en de pieten cadeautjes hadden uitgedeeld aan alle kinderen vertrokken de Sint en zijn pieten weer. Ze gingen lekker spaans eten (wat anders??)en nagenieten van de mooie dag.

Een journalist van vrij-nederland heeft trouwens nog een verslagje van de voorbereidingen van de Sint gemaakt. Hier te lezen.







Foto's van Miling

zaterdag 24 november 2007

Water

Vanmorgen stond er ineens een strenge dame aan de deur met een totaal onduidelijk papiertje met alleen maar chinese tekentjes. Het was duidelijk dat ze geld wilde hebben, maar het was totaal onduidelijk waarvoor. Het ging niet om veel geld, zo'n 5 euro, maar ik ga toch niet zomaar geld geven zonder duidelijke reden. Ik zag wel een datum staan, 7 december, dus het leek me niet zo'n haast hebben. Nadat ik het papiertje in ontvangst had genomen heb ik haar vriendelijk gedag gezegd en de deur dicht gemaakt. Ik was van plan later bij het service bureau van de compound wel uit gaan zoeken waar het over ging. Toen ik een kwartiertje later wilde gaan douchen was er geen water. Tjsa... daar ging het dus over!

Op het servicebureau vertelde ze me doodleuk dat ik maar naar de waterleidingmaatschapij moest gaan. Dus hup, op de fiets naar de waterleidingmaatschapij. Daar werd de onduidelijkheid alleen maar groter. Het klopte dat ik nog moest betalen, maar niet het bedrag wat op het papiertje stond. Nadat ongeveer 5 mensen (personeel én andere klanten) zich ermee bemoeid hadden heb ik toch maar betaald en werd mij verzekerd dat het water weer aangesloten zou worden. Tenminste, dat begreep ik er uit.

Na nog een uur thuis gezeten te hebben zonder water ging ik toch nog maar eens navragen bij het service bureau. Gelukkig liep ik op de gang de strenge dame weer tegen het lijf. Zwaaiend met de kwitantie maakte ik haar duidelijk dat ik betaald had en dat ik weer water wilde. Volgens haar moest ik echter nog meer betalen. Aangezien ik nu zonder water zat, was dat geen probleem natuurlijk. In de lift onderweg naar 'mijn' kraan kwam ze met nog een papiertje op de proppen en vroeg nóg meer geld. Ze had blijkbaar door dat ze me nu bij m'n b*llen had. Betalen dus! Ze ging een hok binnen en ik had weer water!

Ik was een halve dag verder, maar ik geloof dat ik nog nooit zo blij ben geweest met zoiets basics als water.



Zondagavond hing er een briefje op de deur van de waterleidingmaatschappij. Ik kon er weer niks van maken, maar een Chinese collega heeft de volgende dag maar even met ze gebeld. Wat bleek, ze had een fout gemaakt. Ze kwam vanavond terug om me drie euro terug te betalen! De strenge dame die me leek op te lichten, was dus toch zo slecht nog niet.

donderdag 22 november 2007

De hele familie kwam ‘effe’ langs......

Na een lange reis van bijna twee weken kwamen kwamen Pa, Ma en Bart op bezoek. Ze waren eerst in Beijing, Xian, Dali en Lijang geweest en hadden er dus al een hele trip opzitten! Vrijdagavond heb ik ze opgehaald van Hongqiao airport. Zoals altijd in Hongqiao moesten we ruim een half uur in de taxi rij wachten. Dat gaf ons mooi de gelegenheid om bij te kletsen en te discussieren of we wel in één taxi zouden passen. Ik dacht dat het wel zou lukken, zelfs met het absurde koffer van Bart. Dat leek meer op een kleerkast met wieltjes dan op een koffer. Maar omdat zij natuurlijk niet wisten waar ik precies woon, was het wel handig als we één taxi zouden nemen. Uiteindelijk kwam het erop neer dat ik ruim 20 minuten klem heb gezeten in een door ons half gesloopte taxi met een naar rotte vis stinkend koffer op mijn schoot. Maar ik had gelijk, het paste wel!
s’ Avonds zijn we lekker bij South Beauty gaan eten en daarna hebben we nog lang zitten ouwehoeren bij mij thuis.
Zaterdagochtend hebben we uitgeslapen en rustig ontbeten. Daarna zijn we de LianHua tempel gaan bezoeken. De grootste tempel van Shanghai en zeker de moeite waard. Voor mij in ieder geval. Wellicht dat de rest van de familie een beetje tempel-moe was na de hele reis. De lunch was een Koreaanse BBQ. Het Chineese personeel meende echter dat wij niet zo goed Koreaans konden barbecuen en er heeft dus de hele tijd een Chinees bij ons aan tafel gestaan om het eten op de gril te leggen, het eten om te keren, héél vaak het rooster te vervangen en om het eten van de rooster af te halen. Lekker was het wel. ’s Middags hebben we nog de Bund bekeken, maar het was zo mistig dat we de top van de Pearl-tower niet eens konden zien. Via Nanjing road zijn we naar het Urban Planning Museum gegaan om een beeld te krijgen van de omvang van Shanghai en snelheid van haar groei. Het blijft onvoorstelbaar.
Zondagochtend (meer nacht dan ochtend als je het mij vraagt) gaan we met de trein naar Suzhou. Lekker vlot treintje. Niet zo snel als de maglev, maar nog altijd zo’n 250Km/uur. In Suzhou slaat echter de verwarring toe. We worden naar een heel gaaf 400 jaar oud courtyard hotel gebracht in een smal opengebroken achterafstraatje. Terwijl we toch echt dachten naar Tongli te gaan. Het hotel is zeker de moeite waard en we besluiten maar gewoon Suzhou te gaan verkennen. De tuinen zijn inderdaad de moeite waard! Ook de pagode was leuk. ’s Avonds drinken we nog lekkere Belgische biertjes in een toch wel erg westers kroegje.
Maandag gaan we op eigen houtje dan toch naar Tongli. Het Venetië van het oosten. Ik ben nooit in Venetië geweest, maar geloof dat Venetië wel wat groter is. Toch is Tongli zeker wel leuk. Ook het boottochtje is leuk. Als ik zelf even mag wrikken gaat het al gelijk bijna fout. Ik laat het dus maar weer aan de vakvrouw over. Na ruim een halve dag hebben we het wel gezien. Na aankomst in het hotel knap ik een uiltje en ’s avonds eten we weer gewoon Chinees. Lekker! Echt waar, ik vind het nog steeds lekker alleen niet iedere dag. We eindigen de dag met lekker Duits bier in een gezellige kroeg met prima filipino bandje.
Dinsdagochtend gaan we eerst naar het station waar we proberen de treinkeertje om te boeken naar een eerder tijdstip op de dag. Dat lukt eigenlijk prima. Ik moet wel weer al mijn aangeleerde arrogantie, botheid en doortastendheid gebruiken om opdringerige verkopers af te schudden en te voorkomen dat we worden opgelicht door een tuktuk bestuurder. Het komt me op de opmerking te staan dat ik cynisch zou zijn geworden. Misschien wel een beetje waar. Ik weet vrij zeker dat de overgrote meerderheid van de Chinezen goudeerlijk is, maar als westerling trek je nou eenmaal die andere minderheid aan. Waar je in het westen vaak op je gevoel wel in kan schatten of iemand te vertrouwen is, kan je dat bij de Chinezen eigenlijk ook niet. Ik (nog) niet in ieder geval. Als je dus niet opgelicht wil worden moet je eigenlijk wel iedereen wantrouwen. Zeker vreemden die op straat naar je toe komen. Da’s niet altijd leuk inderdaad.
Daarna bezoeken we de Tiger Hill een mooi park met een aardig scheef staande pagode. Later halen we bij het hotel de koffers op en gaan we met de gewone trein terug naar Shanghai. Daar zijn we vroeg in de avond weer thuis. Moeder heeft geen zin meer om naar buiten te gaan. We bestellen dus pizza en als we die opgepeuzeld hebben gaan we met z’n drieën op stap om een Chinese versie van Asterix te kopen voor Bart’s collectie. Helaas lukt dat niet. Om de dag toch nog goed af te sluiten drinken we nog een paar biertjes in de Cotton Club.

Woensdagochtend bezoeken we YuYan Garden. Een van de weinige ‘oude stukjes’ Shanghai die er nog zijn, hoewel ik me af vraag welke delen authentiek zijn en welke nieuw zijn. In de tuin zelf was ik ook nog niet geweest en ik moet zeggen dat de erg mooi is. Hij doet zeker niet onder voor de beroemde tuinen van Suzhou.
In de middag lopen we nog door een stukje Nanshi. Da’s de oude wijk van Shanghai met z’n piepkleine huisjes en smalle straatjes. Daar is duidelijk te zien dat nog lang niet iedereen mee profiteert van de enorm toegenomen welvaart in China. Ik vind dat ik mijn bezoekers ook dit soort minder florissante kanten van Shanghai moet laten zien, maar Pa heeft er toch vrij snel genoeg van. We besluiten dus om via een enorme boekwinkel naar de Pearl Tower te gaan. We zijn er precies op tijd! Het is nog net licht als we boven komen. Eenmaal boven blijkt dat het toch niet zo helder was als we beneden dachten. Er hangt een vieze bruin-gele band in de lucht. Later als het donker wordt kunnen we een heel eind verder kijken. Ik kan zelf de twee verlichte torens van XuJiaHui vlak bij mijn appartement herkennen. Het is gaaf om vanaf hier over de stad uit te kijken. Na een uitgebreid feestmaal bij 1221 keren we weer terug in mijn appartement.
Donderdagochtend zit de vakantie er alweer op. Na het ontbijt maak ik me klaar om naar het werk te gaan en pakt de rest van de familie de laatste spullen in. We gaan gezamenlijk naar beneden. Zij stappen in de taxi en ik spring op de fiets. We rijden een stukje gelijk op en zwaaien.
Het was goed, leuk en gezellig dat ze hier waren. Over een paar maanden zien we mekaar weer!

Hier staan meer foto’s en dit is het reisverslag (met mooie foto’s) van de familie Janssen.

zondag 11 november 2007

Nog een tempeltje

Vanmiddag kwam ik min of meer toevallig langs de LongHua Tempel. Die zag er wel heel mooi uit:

Ik denk dat ik daar de komende periode maar eens met m'n bezoekers heen ga om er wat langer rond te kijken. Dan weten jullie alvast wat jullie te wachten staat ;-)

woensdag 7 november 2007

Shanghai SkateNights #4

Oke, oke.... voor de lezer wordt het misschien saai.... maar ze blijven leuk, de Shanghai SkateNights! Deze keer zijn we met het pontje naar Pudong gegaan. Leuk was vooral de piroutte show tijdens de overtocht ;-)
Foto's staan hier en meer informatie (inclusief de route) kan je hier vinden.

zondag 4 november 2007

Auto, vleegtuug, d'n trein, d'n boët

Ik heb ze allemaal gehad op mijn tripje naar Hong-Kong. Op donderdag met het vliegtuig naar Shenzhen waar ik vrijdag de hele dag moest zijn. Zaterdagochtend met de auto van Shenzhen naar de grens met Hong-Kong gegaan. Bij de grenscontrole merk je er eigenlijk weinig van dat Hong-Kong alweer 10 jaar bij China hoort. Vanaf de grens verder met de trein naar het centrum en vanaf daar met de metro naar Winnie. Heel gaaf om Winnie weer eens te zien. Zaterdagmiddag hebben we een beetje de stad bekeken en zijn we met de bus de berg op gegaan. Heel gaaf uitzicht over de stad! Hong-Kong is veel minder 'Chinees' dan Shanghai, maar wel ook heel gaaf. Het voordeel van Hong-Kong is dat je heel gemakkelijk de stad uit kan. De natuur in. Het strand of de bergen! 's Avonds zijn we tot laat gaan stappen. Het was heel gezellig, goede muziek en een goede kroeg!


Zondag hebben we nog even de buurt bekeken waarna ik met de metro, de boot, de bus, het vliegtuig en uiteindelijk de taxi weer naar huis ben gegaan. Het was een erg leuk weekeinde en zeker niet de laatste keer dat ik in Hong-Kong was. Foto's staan hier.